Als manager en huisvader word ik al jarenlang geconfronteerd met dilemma's. Of ik de dilemma's zelf creëerde of dat ze ontstonden door allerlei omstandigheden uit mijn omgeving, het maakt niet uit.
Nog steeds ontdek ik dagelijks allerlei dilemma's in mijn activteiten. Maar ik zie ook hoe mensen in mijn directe omgeving daar regelmatig mee worstelen. Ik leerde deze situaties niet spanningsloos te maken, omdat een gezonde spanning mij heeft geholpen in veel zoniet alle situaties te overstijgen en deze om te vormen tot een inspirerende en productieve (werk)situatie. Het gaat er mij om de situatie niet vast te zetten.
Een van mijn diensten die ik op dit moment aanbied is persoonlijke coaching van managers en leidinggevenden maar ook boardroom sparring. Hierin komen nogal eens dilemma's aan de orde.
Door de leiding van organisaties te helpen zicht te krijgen op dilemma's en de wijze waarop ze meestal in de praktijk van alledag zich daarmee verhouden verkrijgen ze hun eigen antwoorden hoe dit ook anders en beter kan. Daardoor wordt het leuker en spannender voor hen en dus ook voor de medewerkers die hen helpen de organisatiedoelen te realiseren.
De leiding heeft ontegenzeggelijk een grote impact op de organisatie. Als de leiding geholpen wordt de taak beter te vervullen, wordt het leuker om in die organisaties te verblijven en je daarvoor in te zetten. Er is veel ongekend leed op de werkvloer; mensen die zich niet gekend of niet gewaardeerd voelen voor wat ze doen. Als ze zich happy voelen dan komt er meer uit.
Sommige managers / leiders zijn zich helemaal niet bewust dat ze iets geheel anders uitstralen dan dat ze denken of beogen. Ze opereren heel anders dan dat ik ze hoor spreken met mij over bepaalde zaken. Ze zijn zo bezig met zenden dat ze helemaal niet in de gaten hebben dat de anderen hen anders waarnemen. Waar het dan op aankomt is ze het inzicht krijgen of ontwikkelen dat leiderschap een relatie is! En dat is meer dan een aantal vaardigheden en eigenschappen bezitten. Zo'n lijstje met competenties zegt mij niets. Het gaat erom dat je je eigenheid durft en kan inzetten. Je kwetsbaarheid toont en ook letterlijk luistert door stil te vallen. Kijk dan wat er gebeurt, met jezelf en met je omgeving.
Dilemma's als centraal-decentraal, flexibiliteit-zekerheid, individueel-collectief zijn uitersten. En hoe beweeg jij daartussen? Dilemma's zijn niet oplosbaar en vragen om creatieve positiebepaling die steeds meebeweegt met tijd en omstandigheden. Durf om te gaan met CREALISME (creatief realisme), vraag en nodig je omgeving uit om mee te bewegen, creatief te zijn. Pas daarna zul je zelf letterlijk ervaren wat die kwetsbaarheid inhoudt. Je hebt zelf niet alle wijsheid in pacht, je durft te vertrouwen op de kennis en ervaring die in jouw team aanwezig is en je stelt je dienstbaar op.
Probeer dit met kleine stapjes uit in jouw situatie, forceer niets en kijk wat bij jullie in die gegeven situatie past. Als je eenmaal gewend bent over de denkbeeldige rand te kijken dan kan het als vanzelf gaan groeien en komen wezenlijke veranderingen op gang. Verwacht geen grote resultaten of veranderingen en zeker niet te snel, wees respectvol naar jezelf en de anderen.
Waar het in feite om gaat is om de polariteiten weer dynamisch te maken, het is niet een kwestie van of-of. Een voorbeeld van een manager die het contact met het vakgebied kwijt raakt. Komt voor bij professionals die leidinggevend zijn geworden. Ze missen de praktijk en overwegen soms om terug te keren naar hun oude baan. Soms is dat een goede keus, maar je kunt dat ook oplossen door op kleine schaal enkele uitvoerende taken op je te nemen of er les in te geven. Vaak is dat voldoende om voeling te blijven houden met jouw professionele kant.
Mijn eigen verhaal is daar een voorbeeld van. Na ruim 25 jaar in diverse leidinggevende en managersrollen wilde ik meer rust en ruimte en meer vakinhoudelijk bezig te zijn. Mijn eigen bedrijfje is heel natuurlijk ontstaan en bevalt me heel goed. Ik probeer door het jaar heen een balans te houden tussen productie en denktijd. Tijdens de zomerperiode probeer ik een mini-sabbatical te houden om te denken over het vak en te lezen. Voor mij is de afwisseling tussen denken en doen heel belangrijk om het spannend te houden. Dilemma's blijf ik tegenkomen. Ik probeer steeds weer opnieuw te laveren en daar mijn weg in te vinden door ook collega's (intervisie) te bevragen op welke wijze ze daar tegenaan kijken.
Wat ik ook van belang vind is om de waan van de dag, geld en macht niet te ontkennen en alleen maar bezig te zijn met de zachte boodschap. Ze horen bij de zachte boodschap. De levenskunst is de beide werelden in jezelf te verdragen. Dan heb je het over de echte dingen en durf je daarover de dialoog aan te gaan, heel praktisch en situationeel. Dan kunnen mooie dingen ontstaan als BOEIEN en BINDEN.
Je reactie op dit artikel is heel welkom! Klik hiervoor op "reacties".
Reacties