De standaardisatie, ketenvorming en monitoring dringen steeds meer levensgebieden binnen. De neologistieke orde spreidt zijn tentakels uit. Dat gaat ten koste van de existentiële ruimte - het gewone en normale leven.
In zijn boek 'Het wilde vlees' vertelt Joep Schrijvers (auteur van 'Hoe word ik een rat?') waarom dat erg is. Dit is een echte aanrader om je bewust te worden van de technische sturing van ons leven.
Hij richt zich met dit boek op mensen die zeggen dat er meer is dan nuttigheidsdenken. Bijvoorbeeld: moeders die moeder willen zijn, maar die ook willen werken én het leven willen vieren. En hij richt zich op die twintig procent meest intelligente mensen in het bedrijfsleven die zien dat er iets niet klopt. Niet op de HEAO'ers of academici die alleen maar praktische dingen willen lezen.
Waarom is angst de kern van moderne organisaties? Waarom moet je van iedereen gelukkig worden? Waarom walgen we steeds minder? Terwijl je dit leest ontdek je geleidelijk aan de verbanden die anders onopgemerkt blijven. De samenleving is een groot logistiek imperium geworden, dat zelfs haar invloed uitoefent op ons privé-leven, de dromen en zelfs de hartstochten van mensen. Iedereen is gestoord bezig met het rondpompen van geld, goederen en informatie.
Veel passiestrategieën worden ingezet om de emoties van mensen op te poken, te dempen of te kanaliseren. Iedereen staat onder controle en toezicht. De 'tomtomisering' is definitief doorgedrongen. Mensen moeten nuttig en doelgericht blijven. De vraag of dit erg is wordt niet snel gesteld laat staan beantwoord. Joep Schrijvers meent dat het wel erg is: 'We leven onder het juk van een utilitair fundamentalisme met totalitaire trekjes. Het spreadsheet is onze Sharia.'
Dit boek geeft aan dat ontsnappen mogelijk is en dat de existentiële dimensie van het leven heroverd kan worden. Je moet dan wel een principiële geluksweigeraar worden.
Een voorbeeld uit het boek over de epidemie van persoonlijke ontwikkelingsplannen. "Wie zich hieraan onderwerpt, instrumentaliseert zijn eigen persoonlijke leven en laat zich beroven van heel veel menselijkheid. Je moet opschrijven wat jouw doelen zijn, liefst op allerlei levensgebieden. Vervolgens plan je allerlei stapjes en faseer je jouw ontwikkelingen en uitdagingen. Zie je dan niet, dat je hiermee het businessmodel van de logistieke orde op iets legt wat ervoor ongeschikt is: op je eigen persoonlijke existentie? Het suggereert namelijk dat een gelukkig en vreugdevol leven afdwingbaar is wanneer de juiste methodes worden gebruikt op een projectmatige wijze."
Doe je werk, heb famlie en vrienden lief en als je geluk hebt, heb je geluk!
Je reactie op dit artikel is heel welkom! Klik hiervoor op "reacties".
Reacties