De afgelopen weken ben ik weer in diverse situaties met mensen en organisaties in gesprek geweest en aan de slag gegaan over veranderingen. Steeds opnieuw merk ik en geef ik ook terug dat het gedrag wat je laat zien, de dingen die je doet en nalaat, de uitstraling van je gezicht heel veel bepaalt in elke situatie. Je bekent kleur! 
En toch blijft het lastig voor eenieder om zich bewust te blijven van zijn gedrag. Veelal hebben we wel een of andere training gevolgd over communicatie - hoe te communiceren, hoe te luisteren, hoe je te kleden en meer van deze aspecten - maar hoe ervaar je deze trainingen? Ga je de goede dingen die je getraind hebt een plek geven, vaker doen, of doe je het alleen als het je uitkomt of wanneer je er toevallig aan denkt of door een collega - die de training ook gevolgd heeft - op wordt geattendeerd? Sommigen zeggen zelfs dat het goede trucjes zijn om de communicatie te beïnvloeden of een gewenste richting te geven.
Helaas kom ik maar weinig mensen tegen die op een fantastische wijze deze zaken zich eigen maken, elkaar helpen en op die wijze ook 'hun eigen ding' ervan maken. Door elkaar te ondersteunen om het getrainde in de eigen leef/bedrijfssituatie ook echt te gaan praktizeren op een manier die bij hen en de situatie past. Dit zijn prima kansen om samenwerking in optima forma neer te zetten, want samenwerking is de resultante van kennis, kunde en kunst. En het is de kunst waar het veelal aan ontbreekt.
We verstaan de kunst niet (meer) omdat we bang zijn voor elkaar om hulp te vragen, aanwezig en bereikbaar te zijn als de ander je nodig mocht hebben, op elkaar afgestemd te zijn, feedback te vragen op je eigen onhebbelijkheden, echtheid en eigenheid te tonen in jouw gedrag - en dat is niet altijd netjes en opgevoed zijn - durven te gaan voor wat belangrijk is voor het team- en organisatiedoel - en niet alleen je eigen gewin - en meer van deze zaken.
Een prachtig moment deze week was dat men in een workshop die ik verzorgde tot de vaststelling kwam dat het toch eigenlijk niet zo moeilijk is om kleur te bekennen en je eigen kleur te (her)kennen. Het was een workshop met de zeven waardensystemen van prof. Clare Graves, waarbij ik de mensen uitnodigde om vanuit een heel gezonde en leuke situatie te bewegen naar een heel vervelende situatie en daarbij in de groep aan te geven wat hun drijfveren waren om het gekozen en vertoonde gedrag te billijken. Men wordt zich dan bewust dat de zeven waardensystemen op toegankelijke wijze goed en praktisch zijn toe te passen in hun eigen bedrijfssituatie. Elke keuze die men maakt in de waardensystemen is direct te herkennen door de persoon en door zijn omgeving en is goed. De rechtvaardiging en uitleg aan elkaar voor het gekozen gedrag is ook belangrijk, zodat je met elkaar afgestemd blijft. Het gaat er niet om kunstjes te leren maar volledig jezelf te zijn en je te verbinden met jouw potentieel.
Het doet me goed om te zien en te merken dat mensen hier concreet mee aan de slag willen en kunnen. Werken vanuit vertrouwen, verbinding, betrokkenheid en plezier. Het geeft me passie en inspiratie om dit met meer mensen te gaan ervaren en te doen. Dit is een heel praktische en wetenschappelijk goed onderbouwde mogelijkheid om organisatiedoelen, teamdoelen en individuele doelen nader tot elkaar te brengen en daarmee ook realiseerbaar en meetbaar te maken.
Reacties